دوشعر از مجموعه دردست نشر، آهوان ملل

 

۱- لبخند آخر

 دخترم ،

با هرپرواز

مقدار پرنده كاسته مي شود

درآنجا

كه دليل فضا      پرنده است

وگرنه

آسمان

چون دهان شهيدي ست

كه پروانه اي

 برگوشه اي از لب اش نشسته باشد.

اونيز از زنان شهيد بود

كه آخرين لبخند جهان را به لب داشت

صفحه دوم شناسنامه ام را

آرام  ورق بزن

يكي ازمادرانت خفته است

ديگري

دلواپس نيامدن من از سفر.

 

2- از آداب آب

 گفت:

استخوان هر ماهي را

پس از خوردن

بايد به آب بيندازي

زيرا در خشكي

در مرگ اش

 غرق مي شود