بند در آستارا
ستاره هاي پر از ظهر
به طاقتي كه ندارم ازشب
در اين بندر بار افتاده بر بار انداز
زناني روي دريا
چراغ ها را منتشر مي كنند
به ياد درياي مر بي پري را
زگيل هاي آب دردناك
سايه ي ستاره هاي آن ظهر
به طاقتي كه ندارم از آب
چگونه نقل كنم ترا
اي حمل
اي عشق مغروق در لاي لجن
بار افتاده ايستاده بر پشت
وپاها را نعل پوشيده اند كشتي هاي پير
اي موجم اي موج
اي رودم
اي دور
+ نوشته شده در شنبه یکم تیر ۱۳۸۷ ساعت 8:4 توسط علی الفتی
|