في حاله الموت

 

 

سنگم بزنيد    پيش از آنكه به سرم بزنيد

از صبورهايم سنگي ببريد                  بدهيد تنم را تنهايي نخوريد

بعد        بيرون بزنيد         از سرم برويد

براي بار آخر مي گويم

و نان و پرنده را مي خورم پيش از پيش شما مي روم

و عتيقم را عهدي بسته ام را بسته ايد يا نه ؟

 

باران بيرون از من            بيرون تر از باران

در باراني ام        مي بارم                      به خودم

 

بعد از قاب مي زنيم بيرون            براي بار چندم

در راه هاي نرفته                         انگار     كسي رفته است

با دوچرخه اي    كه سرم مي چرخد دور سرت

آه اي تو            بزن به سرم   تا بپرم از خودم

 

بيرون تر چه كسي از خودم بهترم

زمستان ۸۴